KIM SĄ „tacy SAMI”… ?

Tacy SAMI – czyli bardzo podobni… z podobną historią i doświadczeniami. Osoby, które nas tutaj odwiedzają – mogą… i powinny mieć wrażenie, że przeglądają się w LUSTRZE… Problemy i emocje, z którymi zetkną się w tym miejscu – są odbiciem tego, co same przeżywają na co dzień.
Rodzice dzieci chorych obłożnie, przewlekle i nieuleczalnie – często szukają kogoś, kto widzi świat tak, jak oni… chcą wiedzieć, że nie tylko ich spotkał taki los i usłyszeć, że da się go oswoić… potrzebują: zrozumienia, informacji, rad i wskazówek… Chcą poznać TAKICH SAMYCH, jak oni – liczą, że dzięki nim dowiedzą się, jak dalej żyć… po diagnozie…

Tacy SAMI – to także sami, czyli samotni… choroba – zwłaszcza ta nieuleczalna, która wymusza całodobową opiekę nad bliskim – zawsze trochę izoluje… Wtedy choruje cała rodzina, wszyscy domownicy – mają wrażenie, że los tylko ich tak doświadczył, spotykają się z brakiem zrozumienia, akceptacji, nierzadko z brakiem wsparcia. Bywa i tak, że rodzice muszą zmierzyć się z nieprzyjemnymi spojrzeniami i komentarzami. Mimo, że mamy XXI wiek… zdarza się, że matki i ojcowie obłożnie chorych, niesamodzielnych młodych ludzi – słyszą: „Choroba dziecka, to kara za grzechy rodziców…”

Chcemy wskazać drogę ucieczki od tej samotności… Do miejsca, w którym nawet najrzadsze problemy ze zdrowiem, na które cierpi zaledwie garstka osób w kraju i na świecie – nikogo nie dziwią…Tutaj spotykamy się i dodajemy sobie otuchy… Poznajemy ludzi i ich historie – w których wiele osób, może odnaleźć siebie… Swój ból, swoje smutki, nadzieje, mniejsze i większe radości…